Szpital im. Ojca Rafała z Proszowic SPZOZ w Proszowicach

Żonka spędziła kilka dnia na badaniach na Oddziale pulmonologicznym szpitala w Proszowicach. Pan Ordynator Paweł Nastałek , dokładny, kompetentny. Jego zespół: dr. Skucha oraz dr. Jarosławski również bardzo profesjonalnie zajęli się problemem małżonki
Takiego dobrego i profesjonalnego traktowania powinny uczuć się inne szpitale.

Z powodu poważnego schorzenia jelita grubego spędziłem w szpitalu 9 dni. Nie mogę nic złego powiedzieć na temat szpitala oraz pracowników. Nie miałem żadnych problemów z kontaktem, z pielęgniarkami, które świetnie się mną zajmowały. W szpitalu jest wielu młodych świetnych lekarzy. Szczególnie chciałbym zwrócić uwagę na osobę lekarza Rafała Cygana. Do tej pory najlepszy lekarz jakiego spotkałem w swoim życiu. Pełen profesjonalizm, otwartość i super podejście do pacjenta. W sumie to wszyscy lekarze, z którymi miałem kontakt w tym szpitalu byli bardzo pomocni. Nie mogę również zapomnieć o ciężkiej pracy pań odpowiedzialnych za rehabilitację, o dziewczynach dbających czystość w szpitalu jak. Nie mogę zapomnieć o pani Justynie i pani Ewie z DILO, które potrafiły szybko i sprawnie wszystko zorganizować Szacunek

Niestety, pobyt na oddziale ortopedii był dla mnie bardzo trudnym i traumatycznym doświadczeniem. Po zabiegu na kolano zwijałam się z bólu, a mimo moich próśb nie mogłam się doprosić o leki przeciwbólowe. Pielęgniarki reagowały z niechęcią, a nawet z pretensjami, gdy dzwoniłam po pomoc.

Moje siostry, które były upoważnione do uzyskiwania informacji o moim stanie zdrowia, nie mogły się niczego dowiedzieć – odpowiedzi udzielano im z wielką łaską, jakby robiąc przysługę. Przez dłuższy czas nawet nie wiedziały, czy żyję, bo nikt nie chciał im udzielić żadnych informacji.

Podczas wypisu również spotkałam się z brakiem empatii. Nie mogłam samodzielnie podnieść nogi, a osoba odpowiedzialna za transport nie potrafiła nawet ustawić wózka w odpowiedni sposób. Kiedy siostra poprosiła o pomoc lekarza dyżurującego, usłyszała, że „nie jest od udzielania informacji, tylko jest lekarzem”.

To wszystko pokazuje brak szacunku, empatii i podstawowej troski o pacjenta. Zdecydowanie nie polecam tego oddziału – człowiek po operacji czuje się tam bardziej jak problem niż jak chory wymagający opieki.